In Nabij 4.2 schreef Erik-Jan Verbruggen (psychosociaal hulpverlener bij De Vluchtheuvel, pastoraal werker in de Gereformeerde Gemeente Dordrecht en bestuurslid van Bijbels Beraad M/V) over ‘De zonde en de zondaar’. In dit artikel werd de vraag besproken of ouders van een dochter met een lesbische relatie deze dochter én haar vriendin in huis mogen ontvangen. Het advies werd gegeven om de deur open te houden voor een kind met een homoseksuele relatie. Daar hebben verschillende mensen op gereageerd. Zij vinden het Bijbels niet te verantwoorden om in zo’n situatie de partner in huis te ontvangen. De redactie vroeg om in een tweede artikel nader in te gaan op deze vraag.
Allereerst: een homoseksuele relatie is geen Bijbelse weg. Gods Woord spreekt daar op meerdere plaatsen glashelder over. Lees bijvoorbeeld wat Paulus schrijft aan de Korinthiërs, dat degenen die in de zonde leven het Koninkrijk van God niet zullen binnengaan (1 Kor. 6: 10). Hij schrijft daar overigens over homoseksuele én heteroseksuele zonden!
Een belangrijke vraag n.a.v. het vorige artikel is of het Bijbels wel te verantwoorden is om de vriendin die met je dochter een lesbische relatie heeft, in huis te ontvangen. Ik schreef daarover dat Gods heilig Woord daarvoor naar mijn overtuiging ruimte laat, de Heere Jezus Zelf at met tollenaren en zondaren. Ik verwees daarbij naar Jezus’ omgang met Levi (Lukas 5:27 – 32) en Zacheüs (Lukas 19:1 – 10). Dit kan echter de vraag oproepen of een christen zich daarmee niet medeschuldig maakt aan een zondige levenswijze? Jezus at toch met Levi en Zacheüs ná hun bekering? Het kan helpend zijn om hierover de Kanttekeningen te raadplegen. De Kanttekenaren schrijven bij Lukas 15:1 en Mattheüs 9:10 met nadruk dat het ging om mensen die in openbare grove zonden leefden. Het is leerzaam om ook het Bijbelcommentaar van Johannes Calvijn te lezen bij Matth. 9:9 – 13 waar het gaat over Jezus en Levi. Calvijn benadrukt daar dat wij ons niet te veel moeten voelen om met zondaren te eten en te drinken.
Bij deze opmerkingen uit de Kanttekeningen en de verklaring van Calvijn kan de vraag gesteld worden of deze omgang met zondaren ook geldt voor degenen die blijven volharden in een zondige levenswandel. Ik begrijp de indringende vragen die daar liggen in de praktijk. Naar mijn overtuiging wijst Gods Woord hier niet één mogelijke weg aan, maar valt de nadruk vooral op het gegeven dat Jezus de zondaars ontving en met hen at. Het kwam Hem op felle kritiek te staan van de Farizeeën en Schriftgeleerden (Lukas 15:2). Laten wij niet dezelfde vergissing begaan als zij. Zij meenden dat Jezus Zich verontreinigde door met zondaren aan één tafel te zitten. Het gaf Christus aanleiding om juist de kern van Zijn zaligmakende werk te benadrukken. Zijn discipelen krijgen de vraag: Waarom eet uw Meester met de tollenaren en de zondaren? Het antwoord van de Zaligmaker is dan: Die gezond zijn hebben den medicijnmeester niet van node, maar die ziek zijn (Matth. 9:11, 12). Nee, Christus bevestigt de zondaars beslist niet in hun zondige levenswandel. Integendeel, Zijn onderwijs was gericht op ontdekking aan hun zonde en schuld, op waarachtige bekering. Laat onze contacten met kinderen die in zonde leven ook daarop gericht zijn. Dat is moeilijk, dat vraagt om heel veel wijsheid. Maar blijf bidden voor uw kind, blijf hen liefhebben, blijf spreken over God en Zijn Woord.
Is het dan zondig om een dochter met een lesbische relatie of haar vriendin wél de deur te wijzen? Mijn antwoord op deze vraag is: ja en nee. De scheidslijn tussen zondigen of niet zondigen loopt niet allereerst tussen wél of niet de tafel delen met een kind dat in zonde leeft. We moeten een spade dieper, naar ons eigen hart. We kunnen zondigen door ons kind in huis toe te laten als we de zondige levenswandel niet meer serieus nemen. Als we stoppen om de zonde als zonde te zien en te benoemen. We kunnen óók zondigen door de zondaar buiten de deur te houden, maar dat te doen met een hart dat gevuld is met wrevel, bitterheid of hoogmoed. Als ouders voor hun eigen geweten geen ruimte zien om hun dochter mét haar vriendin in huis te ontvangen, en ze maken deze keuze biddend, liefdevol en in afhankelijkheid van de Heere, dan meen ik dat ze een Bijbels verantwoorde afweging hebben gemaakt. Maar ouders die hun kind wél in huis ontvangen, omdat ze op grond van Jezus’ eten met zondaars daar wél ruimte voor zien, zal ik nimmer durven toevoegen dat ze medeverantwoordelijk zijn voor de zonde.
Het is bij dit alles goed om te bedenken dat de lijn die we trekken in het omgaan met homoseksuele zonden ook zou moeten gelden in het omgaan met andere zonden. Hoe gaan we om met een zoon die regelmatig te veel alcohol drinkt met zijn vrienden of op zondag met hen naar een voetbalwedstrijd gaat. Weigeren we dan om deze vrienden in huis te ontvangen? Voor de Heere zijn immers geen kleinere of grotere zonden.
Wat is er bij vragen als deze toch wijsheid nodig. De Heere zegt daarvan dat indien iemand van u wijsheid ontbreekt, dat hij ze van God begere, Die een iegelijk mildelijk geeft, en niet verwijt; en zij zal hem gegeven worden (Jak. 1:5). Die wijsheid van Boven wensen we deze ouders van harte toe. Welke keuze u ook maakt in de omgang met uw kind, laat het altijd gepaard gaan met het aanhoudende gebed tot Gods genadetroon. Zoals die Kananese vrouw die niet anders meer kon dan met haar nood tot Christus te vluchten en het bad voor zichzelf én voor haar kind: Heere! Gij Zone Davids, ontferm U mijner! (Matth. 15:22)